Wioska Książnice istnieje już w zapisach regionu mieleckiego z 1313 roku. Otwiera to wiadomość z 1313 roku o powstaniu Jaślan, Książnic, Chorzelowa i Zdziarca. Od 1326r. Książnice istniały już jako siedziba parafii pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Nasuwa to myśl, że już od 1326 roku wioska Książnice jako parafia oraz skupisko ludzi musiała też posiadać Ochotniczą Straż Pożarną wyposażoną w sprzęt prymitywny lecz skuteczny jak na tamte warunki i technikę. Kościół w Książnicach oraz parafia od 1326 roku powstała pod patronatem Księżnych Polskich stąd nazwa Książnice. W roku 1448 Książnice przeszły w ręce szlacheckie i były własnością Tarnowskich herbu “Leliwa”. Wszystkie te fakty wskazują że Ochotnicza Straż Pożarna w Książnicach powstała prawdopodobnie dużo wcześniej, ponieważ wraz z powstaniem parafii w 1326 roku powstawały Ochotnicze Straże Pożarne przy parafiach, tym bardziej, że Książnice oraz Kościół były własnością Księżnych Polskich.

Udokumentowana data pochodzi z roku 1904 wtedy to Jednostka Strażacka w Książnicach zakupiła najnowocześniejszy sprzęt jak na owe czasy jak sikawkę ssąco-tłoczącą, która była poruszana siłą 4-rech strażaków pompujących wodę, która dawała skuteczny strumień wody potrzebny do ugaszenia pożaru. Pompa była zamontowana na czterech kołach wraz z siedzeniami dla obsługi a siłą pociągową były dwa konie, których właściciele przeznaczali każde żądanie naczelnika straży. Właściciele koni byli zwalniani z szarwarków oraz innych świadczeń. Przy Kościele parafialnych oprócz Jednostki Strażackiej istniała orkiestra, która grała z okazji uroczystości strażackich jak i też z okazji świąt kościelnych oraz państwowych. W czasie okupacji hitlerowskiej OSP istniała nadal z tym samym wyposażeniem gaśniczym.

Pierwszym naczelnikiem straży był Jan Dziekan a jego następcami byli Tomasz Mazgaj, Jan Bąk, Józef Buś, Bolesław Cisło. W 1950r. naczelnik straży Józef Soja oraz ówczesny zarząd zaczęli gromadzić materiał na budowę nowej remizy strażackiej, gdyż dotychczasowa uległa spaleniu w skutek działań wojennych. Dużą pomoc w gromadzeniu materiałów okazywały ówczesne wówczas gminne organy straży pożarnej.

Przy dużych trudnościach w roku 1977 ówczesny zarząd postanowił zakupić samochód bojowy od sąsiedniej jednostki w Goleszowie. Za zorganizowanie parę zabaw i za zarobione pieniądze kupiono upragniony samochód co było dużym sukcesem na owe czasy. W związku z kupnym samochodu musiano kupić kawałek placu na dojazd samochodem do garażu, odkupiono działkę. W następnych latach wykończono budynek strażacki, porobiono mostki dojazdowe oraz dzięki staraniu ówczesnego zarządu straży został przydzielony drugi samochód strażacki marki Żuk co jeszcze bardziej zmobilizowało strażaków do wzmożonej pracy wokół remizy. Dzięki solidnej pracy, ogrodzono działkę i uprzątnięto teren. W 1985 roku podjęto uchwałę o ufundowaniu sztandaru jednostce, który to podczas uroczystości został ostatecznie nam przekazany 23.05.1993r.

Kolejne lata przeminęły na modernizacji i przebudowie budynku naszej remizy, stopniowej wymianie jego wyposażenia oraz zakupu nowocześniejszego sprzętu ratowniczo-gaśniczego. Tak oto w 2008 roku w naszej jednostce znalazł się lekki samochód ratowniczo-rozpoznawczy SLRr Renault Traffic.

Na przestrzeni lat okazało się że nasza miejscowość oraz jej okolice są dość systematycznie nawiedzane przez powodzie, mniej więcej co 4-ry lata oraz przez pożary ściernisk czy nieużytków powodowane przez ludzi wypalających trawy. Biorąc pod uwagę profil naszych działań z uwagą na występujący charakter zagrożeń, właśnie tego typu wyjazdów mamy okresowo najwięcej.

Nasz rejon działania jest bardzo szybko osiągalny przez jednostki Państwowej Straży Pożarnej, dlatego często nie jesteśmy dysponowani do wielu zdarzeń nawet na terenie naszej miejscowości. Mimo to jeśli tylko zdarzy się ku temu okazja wyjeżdżamy by ratować dobytek oraz ludzkie życie.

Nie jesteśmy jednostką włączoną do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego, niemniej jednak mamy bardzo zgraną załogę, duże chęci, wiele pomysłów oraz zaplanowanych modernizacji i inwestycji. Będziemy krok po kroku czynić starania by stawać się coraz bardziej wykwalifikowaną i profesjonalną jednostką aby w końcu jednego dnia zostać włączonymi do KSRG.